‘Second Life, to be or not to be?’ | geplaatst op 20 april 2007
Het moest er een keer van komen. Onze eigen avatar in Second Life. Met dit, uiteraard goedgevormde, alter-ego slenteren wij sinds afgelopen dinsdag door ons ‘tweede leven’. De aanwezigheid in deze schijnwereld heeft in eerste instantie te maken met een gezonde nieuwsgierigheid. Maar er is ook een zakelijke reden: we sturen onze avatar op onderzoek uit. Wat voor wereld is Second Life? Wie woont er? Welke bedrijven hebben zich inmiddels gevestigd? Welke kansen liggen er voor ons en onze klanten? Is Second Life een interessant nieuw communicatiekanaal? Op al deze, en meer, vragen willen we binnenkort antwoord geven.
Second Life houdt de gemoederen al een tijd bezig. Met zo’n zes miljoen inwoners is het inmiddels uitgegroeid tot een serieus klein land. Geen wonder dat elk zichzelf innovatief noemend bedrijf er inmiddels een vestiging heeft geopend. De een overigens wat succesvoller dan de ander… Fascinerend is het feit dat Second Life inwoners kent die wekelijks meer dan zestig uur actief zijn in deze community. Anders gezegd: deze mensen ‘leven’ gedurende die tijd dus in een wereld die niet bestaat! Gezeten vanachter het toetsenbord regisseren zij hun tweede leven. En kunnen zich daarbij dus heel anders voordoen. En kleden! Eenvoudig voor te stellen: Nike opent een winkel waar je avatar zijn schoenen kan kopen. Levis meet je alter-ego een spijkerbroek aan.
Zitten we dan over 10 jaar vergroeid aan ons toetsenbord, ongeschoren en omgeven door aangevreten pizza en lauwe cola, hip te wezen in Second Life? Of is de virtuele wereld tegen die tijd een rijke aanvulling op ons aardse bestaan en voegt het dus écht iets toe? Films als ‘The Lawnmower Man’ en ‘the Matrix’ zitten er wellicht nog niet zover naast.
Nogmaals, we gaan op onderzoek uit en willen hier, ondanks alle berichtgeving, blanco instappen. Vrienden maken, ja wie weet, zelfs een stukje grond kopen! Een virtueel “het roer om”, maar dan vanachter het beeldscherm. Goddank, want Italiaans of Spaans spreken we niet 
Laat staan dat we onze Second Life goed uit onze ’strot’ kunnen krijgen: Yifu Zehetbauer. Dat bekt toch niet!
Geplaatst in Reflecties, Social media